64 en nog 36 te gaan

Mensen vragen steeds vaker aan mij, “Hoe lang moet jij nog?”. Buiten het feit dat ik “niks moet” vraag ik dan meestal, “Wat bedoel je precies?” en krijg dan het antwoord “tot aan je pensioen” omdat men niet door heeft dat mijn vraag eigenlijk retorisch bedoeld is en het antwoord “zolang ik leef” is.

Mensen bedoelen natuurlijk hoe lang ik doorga met werken voor de kost. Alleen klinkt dat als een soort verplichting die ineens ophoud als je 67 (en in mijn geval plus drie maanden) bent en je dan in een stoel gaat zitten wachten op je dood. Okay, niet letterlijk misschien en lees men af toe een boek of fietst een rondje in het dorp, maar toch. Nee, ik heb het dan niet alleen over werken, hoewel je nooit hoeft te werken als je iets voor de kost doet waar je van geniet en leuk vind om te doen, ik heb het dan over leven. Leven houd toch niet ineens op als je 67 bent? 

Mijn voorbeeld is dan altijd weer die ouwe rollende steen van inmiddels bijna 82 (26/7/1943) die voor zijn geld niet hoeft te werken maar dat wel nog steeds doet. Waarom? Ik schat zo maar in dat ie dat heel erg leuk vind en geen zin heeft om in een stoel met een spannen boek er bij op magere Hein te wachten. Nee, hij gaat nog steeds als een jonge God swingend (wel wat langzamer inmiddels) op dat podium staan omdat hij er van geniet en gewoon doorgaat met leven.

Net als Mick ga ik ook niet in een stoel zitten wachten tot mensen mijn kist door de deur duwen om mij er in te leggen en ga lekker door met van het leven een feestje te maken zoals ik nu doe; werkend, lol trappend en vooral heel veel genieten. Het feit dat ik al teveel mensen om mij heen verloren heb die veel te jong – en vaak nog jonger dan ik – zijn overleden maakt het dat ik mij dat nog meer besef; blijf leven en geniet, volop van alles wat het leven te bieden heeft.

En nu heb ik er een voorbeeld bij; altijd riep ik dat ik minstens tot en met mijn 92e op mijn Harley zou rondtoeren (dat is weer een ander verhaal) maar nu blijkt dat ik daar nog minstens 8 jaar bij wil optellen. Afgelopen maandag 7 juli is nl. Gloria Tramontin Struck 100 jaar geworden en ze rijd nog steeds rondjes op haar Harley. Man-o-man wat een voorbeeld is die vrouw dan hoe je van het leven een feestje maakt, tot aan je laatste snik toe.

Dus, nog minstens 36 jaar te gaan met een en al respect voor mijn nieuwste held(in) en voorbeeld, Gloria Tramontin Struck.