Wat ik ervan vind…

De verhuizing

jun
21

van het Korps Mariniers van de naar het schijnt veel te gedateerde en oude kazerne in Doorn naar een nieuwbouwcomplex in Vlissingen; het maakt her en der wat los. Hele gezinnen worden straks ontwricht als ze uit de buurt waar ze zijn opgegroeid en hun sociale leven hebben moeten verhuizen. Het is een dermate specialistisch beroep dat men niet zomaar kan zeggen “Ik neem ontslag en ga wat anders doen”. De hele besluitvorming verdient geen schoonheidsprijs en er wordt maar bar slecht naar de bezwaren geluisterd.

Zomaar wat reacties in een discussie die ik had op Facebook en Twitter naar aanleiding van het volgende bericht over dit onderwerp in een artikel op NU.nl met als titel “Kabinet houdt vast aan verhuizing van mariniers naar Vlissingen”. Mijn opmerking daarop was “En terecht. Gewoon verhuizen dat ‘bedrijf’ en mens volgt werk. Basta. Dat is in het bedrijfsleven zo (ik heb het al genoeg meegemaakt) dus waarom zou dat nu anders zijn?”

Ik ga hier niet de discussie aan of de bezwaren terecht zijn, of de besluitvorming werkelijk zo belabberd was en totaal niet naar alternatieven is gezocht; zoals bijvoorbeeld het verbouwen en opknappen van de kazerne in Doorn. Ook gaat het wat mij betreft niet over de tientallen miljoenen die verloren zouden zijn als de verhuizing niet doorgaat, omdat er nou eenmaal contracten zijn ondertekend met aannemers en projectontwikkelaars waar de overheid niet meer onderuit kan. Wat mij betreft zou dan gelden, op basis van steekhoudende argumenten, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Nee, het gaat er hier om dat ik een vergelijk trek naar het bedrijfsleven. Als zelfstandig ondernemer werk ik nu ruim 10 jaar op interim basis en ik heb dus heel wat organisaties gezien en een behoorlijk aantal reorganisaties meegemaakt.  Zo was daar rond het jaar 2002 ene meneer Ad Scheepbouwer die bij KPN de boel even kwam saneren; het aandeel stond er nogal belabberd voor en het zou zomaar kunnen dat de tent ging omvallen. En dat mocht natuurlijk niet gebeuren. Dus wat deed Ad? Die flikkerde er zo’n 5.000 werknemers op straat om eens flink op de personeelskosten te besparen; toch altijd zo’n beetje te grootste kostenpost binnen een bedrijf.

Dat waren mensen die KPN aten, sliepen, droomden en hun leven voor gaven. Zei op een verjaardag niks verkeerds over KPN en begon vooral niet over Vodafone want je had gegarandeerd een dik vet probleem. Veel van die mensen waren in de categorie 50+ en hadden qua werkervaring niet zo gek veel mee te brengen om elders nog makkelijk aan de slag te kunnen. Inderdaad een heel ander probleem dan de verhuizing van de kazerne; wel eentje met dezelfde impact op de werknemer, hun gezin en uiteindelijk hun sociale leven. En dat allemaal omdat er ergens in de top een besluit genomen was wat geen schoonheidsprijs verdiende.

Een andere dan, het toenmalige SNS REAAL besloot om haar hoofdkantoor qua verzekeringen te verplaatsen van Utrecht naar Alkmaar. En de opdracht aan de werknemers was ‘Mens volgt werk’. Dat betekende dus voor een werknemer met standplaats Utrecht dat hij drie opties had; de eerste is gaan pendelen tussen ergens in de buurt van Utrecht wonen en Alkmaar, maar wie weet wat A9 betekent wordt daar niet echt vrolijk van. Of beter gezegd, wordt daar echt niet vrolijk van.

De tweede optie is dan maar te gaan verhuizen. Maar ja, je zal maar net lekker gesetteld zijn, kids op de basisschool die vriendjes hebben, of een puberdochter die nu eindelijk de ware heeft gevonden en dikke verkering heeft. Dan ga je dus niet zomaar verhuizen omdat de baas besloten heeft om een hoofdkantoor tig kilometer verderop te gaan gebruiken. Dan rest er nog een derde optie en dat is ontslag nemen. Ook weer niet een van de makkelijkste want je zal maar lijken op die 50-plusser qua werkervaring, kennis en expertise die door Ad op straat was gezet. Dan kijk je wel uit.

Dan is daar zeer recent nog Shimano, waar ik ooit een leuke opdracht mocht doen en bijna twijfelde om het uberhaupt te gaan doen want die gasten hadden hun hoofdkantoor in Nunspeet. Nunspeet? Yep, oftewel Nonspiet zoals buitenlanders zeggen, op zijn halfbakken MAVO-engels. Mijnheer Shimano (kleinzoon van) vond dat waarschijnlijk ook stom klinken en daar kwam nog eens bij dat Nunspeet ergens in de middle of helemaal nergens ligt en Eindhoeven een High Tech Campus heeft. En dat klinkt als innovatief bedrijf toch allemaal een stuk interessanter. Al helemaal als je een Japans bedrijf bent.

Dat betekende dus ook een behoorlijk omslag voor het personeel want die mochten ineens in het jolige Brabantse Eindhoven-de-gekste gaan werken en konden meteen hun zwarte kousen laten borduren met roodwitte strepen. Dat deden er een aantal, maar ruim 50% van het personeels bestand besloot om toch maar te gaan pendelen of ontslag te nemen. Wederom met een enorme impact op het gezins- en sociale leven tot gevolg. En ook hier weer omdat er ergens een besluit genomen was door de top die vast en zeker een flink aantal bezwaren heeft weggewuifd. Vanwege het bedrijfsbelang.

Natuurlijk is het zwaar klootte voor het Korps Mariniers en voor de gezinnen van de mariniers die ergens mee geconfronteerd worden waar ze niet op zitten te wachten. Maar nog steeds heb je, ook als marinier, een keuze. Pendelen, verhuizen of een andere job zoeken. Ik weet ook wel dat die laatste optie helemaal niet makkelijk zijn, want wie neemt er nou iemand in dienst die heel stilletjes onder water naar de oever zwemt, om er vervolgens geruisloos uit te kruipen en die ene terrorist die op de kant de boel staat te bewaken de keel door te snijden.

Maar ja, het was ook helemaal niet makkelijk voor de 50-plusser die door Ad op straat is gezet. Die heel veel ervaring had als functioneel applicatie beheerder van die ene speciale voor KPN gebouwde applicatie. Want wie zat daar nou op te wachten? Waarmee ik dus bedoel te zeggen dat je ook kunt kiezen om vooruit te kijken en te bepalen hoe je er het beste van gaat maken. Dat je zelf nog altijd de regisseur van je eigen toekomst bent. Want laat je het namelijk aan een andere regisseur over dan kon je wel eens een bijrol krijgen omdat iemand anders met dezelfde, of zelfs meer kwaliteiten net iets beter acteert en de hoofdrol krijgt.

Of je blijft zeuren en dralen dat het allemaal zo tegen zit. Hoe vervelend ook, ik denk alleen niet dat daarom een dergelijk besluit zal worden teruggedraaid.