Wat ik ervan vind…

Vrijheid van meningsuiting

jun
29

is zo’n beetje het grootste goed dat wij als mensen hebben. Maar dat je alles mag zeggen betekent dan ook niet meteen dat je alles ook maar moet zeggen. Tenminste, dat vind ik dan weer. Knettergek word ik van al die recensenten die een mening hebben over een boek of een film; dat vervolgens helemaal kapot schrijven en de film uiteindelijk flopt of de auteur geen bestseller heeft geschreven. Over smaak valt niet te twisten. Toch?

Of van die columnisten, die ook overal een mening over hebben. Vaak niet echt ene zak verstand hebben van de materie waarover ze dan die mening hebben en vervolgens de grond in boren; maar ja, het betaald zo lekker en ‘omdat ik een columnist ben verwacht men dat ook van mij’. Nee denk ik dan, daar zit niemand op te wachten behalve misschien je eigen ego.

En dan de bloggers; ook een soort van columnisten die ook overal een mening over hebben. Omdat ze er ook wat van vinden. Ik ken er eentje, man-o-man. Sterker nog, hij zit nu dit stukje te typen. Zo was er een blogje als reactie op een stukje in het Brabants Dagblad waarin Stadsgezicht Oss Rachelle Suppers (let op de laatste ’s’ als je dit leest dame 😉 ) een mening had over de vele evenementen. En daar vond ik dan vervolgens weer wat van. Ik schreef zelfs “… je mag overal wat van vinden want dat heet vrijheid van meningsuiting. MAAR HET HOEFT NIET! Soms kwets je er mensen mee…”.

Als je dat dan schrijft, mag je ook best beseffen dat die schoen ook aan je eigen voet past. Natuurlijk mag ik overal wat van vinden, maar er dan vervolgens knalhard ingaan (zit nou eenmaal in mijn karakter en vaak heb ik dat onder controle maar soms ook niet) dat hoeft niet altijd. Sterker nog; de slogan “Silence can never be misquoted” is een van mijn favorieten. En dan denk ik wel eens: “Waarom heb ik zo snel mijn mond opengetrokken?”. Of in dit geval dan een blog geschreven.

Kortom; er staan een aantal zaken in die ik Rachelle verwijt en vervolgens ook op mijzelf kan toepassen. Normaal gesproken schrijf ik een blog, leg ik hem weg, dan zet ik een kop koffie, of ga ik douchen en soms maak ik een wandeling. Daarna lees ik hem nog eens en schrap ik, pas ik aan en verbeter ik. Anders gezegd, ik maak hem scherper en breng de nuance aan. Wel altijd tegen de grens en soms een klein beetje er overheen. Altijd om de discussie op te zoeken en zaken bespreekbaar te maken.

En soms ben ik te snel, ietwat te impulsief. Ken je dat nummer wat door Dolf Jansen is gecoverd, “Ik ben een EE, IE, KA EE, EL”? Geweldig leuk liedje van die lange dunne en hoe hij daar over ‘zichzelf’ zingt; nou, soms ben ik dat ook wel een beetje hoor en dan past er maar één antwoord:

Sorry Rachelle!

 

Je schreef dat er een bak stront over je is heen gekomen en dat is nou net waar ik altijd de schijt van krijg (grappig en serieus bedoelt). Een mening mag best scherp, hard en direct zijn; het mag nooit kwetsend zijn. Als er dus ook maar een beetje kak van mij tussen zat dan spijt mij dat. Misschien heb ik je stuk verkeerd geïnterpreteerd, of je hebt het (mij) niet goed uitgelegd. Het zal wel ergens in het midden liggen.

Daarom ik nodig je dan ook uit voor een kop koffie, cappuccino, latte macchiato of what-ever je lekker vind. Gewoon om eens kennis te maken en te ontdekken wie er nu werkelijk zitten achter ‘Stadsgezicht Oss’ en ‘Wat ik er van vind…’.

Deal?

Het is ook nooit goed

jun
26

lijkt het wel, bij ons in Oss. Ooit werd er gemopperd dat er nooit wat te doen was in de stad en nu is daar een venijnig en azijnzeikerig stukje van Rachelle Supper; het Stadsgezicht van Oss. Ik las het stukje uit het Brabants Dagblad van @stadsgezichtoss op Twitter en dacht toen ik de kop las dat Rachelle kluizenaar was geworden. Het leek nl. wel op een visitekaartje als je de tekst eronder weg zou laten:

Stadsgezicht

Rachelle Supper

Kluizenaar

Maar Rachelle is helemaal geen kluizenaar, Rachelle komt lekker buiten. Lekker in het weekend onder de mensen, in het centrum van Oss. Zelfs onder veel te veel mensen die naar veel te veel activiteiten komen die in het centrum en er om heen georganiseerd waren. En daar vind ons Stadsgezicht wat van. Nou, ik kan je gerust stellen; IK OOK!

Het was zelfs zo erg dat het de lieve schat helemaal duizelde, ze wist niet meer wat te doen; een VR-brilleke opzetten en er uitzien als Rachelle S. te O.. Oldtimers kijken aan de Eikenboomgaard, de speurtocht doen, wapperende Her & Der vlaggen jatten of van springkussen naar springkussen hoppen en uiteindelijk in de zandbak bij de HEMA belanden. En daar kon ze naar hartelust in spelen want er zat geen kind in de zandbak, nee de springkussens zaten natuurlijk ramvol met kinderen volgens haar. Het klinkt bijna of ze de kinderen dat verwijt.

Ja Rachelle, het is HEMA en niet Hema, want HEMA is een afkorting van Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam en dat schrijf je dus met hoofdletters. O ja, en dan nog wat; het is niet, en ik citeer: “In de zandbak geen kind, de springkussen natuurlijk ramvol”. Of het is ‘het’ springkussen, of het is de ‘springkussens’. Zo, dat was even om ook eens lekker te zaniken en tevens iets recht te zetten. Verder wordt het een uiterst positief stukje hoor.

Kijk, je schrijft dat je jezelf een beetje zorgen maakt omdat Bianca Hoegee als evenementencoördinator ‘vergeten’ was dat er elders in Oss ook nog evenementen waren. Ja ja, in de Ruwaard was er een midzomerfestijn en er was nog elders een Zuidwaterlinie festival. Tja, drie locaties in Oss waar er van alles te doen is voor de inwoners is wel een beetje veel Rachelle. Ik ben het met je eens hoor; bijna 100.000 inwoners vult niet echt als je op drie plekken een feestje bouwt.

Is dat typisch iets voor het BD? Negatief schrijven omdat het lekkerder verkoopt? Is dat een opdracht die je meekrijgt? Is positief een vies woord ofzo? Een ander een compliment geven een soort van blasfemie? Kijk, het is simpel; als er iemand iets organiseert zijn er ook altijd klagers die precies weten wat er allemaal fout aan was en hoe het wel moest. Die schrijven bijvoorbeeld liever duffe domme stukjes in de krant onder hem mom van ‘ik ben columnist dus ik mag overal wat van vinden’. Dat is natuurlijk ook wel zo, je mag overal wat van vinden want dat heet vrijheid van meningsuiting. MAAR HET HOEFT NIET! Soms kwets je er mensen mee en daar kan ik dan weer niet zo goed tegen.

Natuurlijk, nu kun je roepen dat ik nu ook een mening over jou heb en dat dit ook niet hoeft. Alleen is dit geen mening, dit is een reactie op jouw (onnodige) actie. Namelijk een kwetsend stukje in de krant plaatsen; alleen maar te verwijzen naar ‘problemen’ die er zijn zonder met eventuele oplossingen te komen. Want zoals je wellicht weet, Actie=Reactie. En als ik naar jou toe kwetsend overkom; tja, wie kaatst kan de bal verwachten. Hey, is dat misschien een leuk idee voor een volgend evenement? Oud Hollandse spelletjes zoals kaatsen, hoepelen, knikkeren en gewoon blij zijn dat er iets leuks te doen is?

Of wordt dat je een beetje teveel Rachelle, ga je daar nog meer van duizelen?