Wat ik ervan vind…

De verhuizing

jun
21

van het Korps Mariniers van de naar het schijnt veel te gedateerde en oude kazerne in Doorn naar een nieuwbouwcomplex in Vlissingen; het maakt her en der wat los. Hele gezinnen worden straks ontwricht als ze uit de buurt waar ze zijn opgegroeid en hun sociale leven hebben moeten verhuizen. Het is een dermate specialistisch beroep dat men niet zomaar kan zeggen “Ik neem ontslag en ga wat anders doen”. De hele besluitvorming verdient geen schoonheidsprijs en er wordt maar bar slecht naar de bezwaren geluisterd.

Zomaar wat reacties in een discussie die ik had op Facebook en Twitter naar aanleiding van het volgende bericht over dit onderwerp in een artikel op NU.nl met als titel “Kabinet houdt vast aan verhuizing van mariniers naar Vlissingen”. Mijn opmerking daarop was “En terecht. Gewoon verhuizen dat ‘bedrijf’ en mens volgt werk. Basta. Dat is in het bedrijfsleven zo (ik heb het al genoeg meegemaakt) dus waarom zou dat nu anders zijn?”

Ik ga hier niet de discussie aan of de bezwaren terecht zijn, of de besluitvorming werkelijk zo belabberd was en totaal niet naar alternatieven is gezocht; zoals bijvoorbeeld het verbouwen en opknappen van de kazerne in Doorn. Ook gaat het wat mij betreft niet over de tientallen miljoenen die verloren zouden zijn als de verhuizing niet doorgaat, omdat er nou eenmaal contracten zijn ondertekend met aannemers en projectontwikkelaars waar de overheid niet meer onderuit kan. Wat mij betreft zou dan gelden, op basis van steekhoudende argumenten, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Nee, het gaat er hier om dat ik een vergelijk trek naar het bedrijfsleven. Als zelfstandig ondernemer werk ik nu ruim 10 jaar op interim basis en ik heb dus heel wat organisaties gezien en een behoorlijk aantal reorganisaties meegemaakt.  Zo was daar rond het jaar 2002 ene meneer Ad Scheepbouwer die bij KPN de boel even kwam saneren; het aandeel stond er nogal belabberd voor en het zou zomaar kunnen dat de tent ging omvallen. En dat mocht natuurlijk niet gebeuren. Dus wat deed Ad? Die flikkerde er zo’n 5.000 werknemers op straat om eens flink op de personeelskosten te besparen; toch altijd zo’n beetje te grootste kostenpost binnen een bedrijf.

Dat waren mensen die KPN aten, sliepen, droomden en hun leven voor gaven. Zei op een verjaardag niks verkeerds over KPN en begon vooral niet over Vodafone want je had gegarandeerd een dik vet probleem. Veel van die mensen waren in de categorie 50+ en hadden qua werkervaring niet zo gek veel mee te brengen om elders nog makkelijk aan de slag te kunnen. Inderdaad een heel ander probleem dan de verhuizing van de kazerne; wel eentje met dezelfde impact op de werknemer, hun gezin en uiteindelijk hun sociale leven. En dat allemaal omdat er ergens in de top een besluit genomen was wat geen schoonheidsprijs verdiende.

Een andere dan, het toenmalige SNS REAAL besloot om haar hoofdkantoor qua verzekeringen te verplaatsen van Utrecht naar Alkmaar. En de opdracht aan de werknemers was ‘Mens volgt werk’. Dat betekende dus voor een werknemer met standplaats Utrecht dat hij drie opties had; de eerste is gaan pendelen tussen ergens in de buurt van Utrecht wonen en Alkmaar, maar wie weet wat A9 betekent wordt daar niet echt vrolijk van. Of beter gezegd, wordt daar echt niet vrolijk van.

De tweede optie is dan maar te gaan verhuizen. Maar ja, je zal maar net lekker gesetteld zijn, kids op de basisschool die vriendjes hebben, of een puberdochter die nu eindelijk de ware heeft gevonden en dikke verkering heeft. Dan ga je dus niet zomaar verhuizen omdat de baas besloten heeft om een hoofdkantoor tig kilometer verderop te gaan gebruiken. Dan rest er nog een derde optie en dat is ontslag nemen. Ook weer niet een van de makkelijkste want je zal maar lijken op die 50-plusser qua werkervaring, kennis en expertise die door Ad op straat was gezet. Dan kijk je wel uit.

Dan is daar zeer recent nog Shimano, waar ik ooit een leuke opdracht mocht doen en bijna twijfelde om het uberhaupt te gaan doen want die gasten hadden hun hoofdkantoor in Nunspeet. Nunspeet? Yep, oftewel Nonspiet zoals buitenlanders zeggen, op zijn halfbakken MAVO-engels. Mijnheer Shimano (kleinzoon van) vond dat waarschijnlijk ook stom klinken en daar kwam nog eens bij dat Nunspeet ergens in de middle of helemaal nergens ligt en Eindhoeven een High Tech Campus heeft. En dat klinkt als innovatief bedrijf toch allemaal een stuk interessanter. Al helemaal als je een Japans bedrijf bent.

Dat betekende dus ook een behoorlijk omslag voor het personeel want die mochten ineens in het jolige Brabantse Eindhoven-de-gekste gaan werken en konden meteen hun zwarte kousen laten borduren met roodwitte strepen. Dat deden er een aantal, maar ruim 50% van het personeels bestand besloot om toch maar te gaan pendelen of ontslag te nemen. Wederom met een enorme impact op het gezins- en sociale leven tot gevolg. En ook hier weer omdat er ergens een besluit genomen was door de top die vast en zeker een flink aantal bezwaren heeft weggewuifd. Vanwege het bedrijfsbelang.

Natuurlijk is het zwaar klootte voor het Korps Mariniers en voor de gezinnen van de mariniers die ergens mee geconfronteerd worden waar ze niet op zitten te wachten. Maar nog steeds heb je, ook als marinier, een keuze. Pendelen, verhuizen of een andere job zoeken. Ik weet ook wel dat die laatste optie helemaal niet makkelijk zijn, want wie neemt er nou iemand in dienst die heel stilletjes onder water naar de oever zwemt, om er vervolgens geruisloos uit te kruipen en die ene terrorist die op de kant de boel staat te bewaken de keel door te snijden.

Maar ja, het was ook helemaal niet makkelijk voor de 50-plusser die door Ad op straat is gezet. Die heel veel ervaring had als functioneel applicatie beheerder van die ene speciale voor KPN gebouwde applicatie. Want wie zat daar nou op te wachten? Waarmee ik dus bedoel te zeggen dat je ook kunt kiezen om vooruit te kijken en te bepalen hoe je er het beste van gaat maken. Dat je zelf nog altijd de regisseur van je eigen toekomst bent. Want laat je het namelijk aan een andere regisseur over dan kon je wel eens een bijrol krijgen omdat iemand anders met dezelfde, of zelfs meer kwaliteiten net iets beter acteert en de hoofdrol krijgt.

Of je blijft zeuren en dralen dat het allemaal zo tegen zit. Hoe vervelend ook, ik denk alleen niet dat daarom een dergelijk besluit zal worden teruggedraaid.

De FNV staakt met u mee

jun
12

Dat doet de bond graag, het maakt ze geen reet uit waar het is of waarvoor, zij vliegen gewoon een bus vol havenarbeiders uit Rotterdam in als het nodig is. U weet wel, dat havengebied waar Wim Kok namens de FNV ooit op een kratje stond de schreeuwen dat er meer loon bij moest. “En desnoods gaan we naar Den Haag” kan ik mij zo de woorden nog wel herinneren als klein jochie die naar het journaal op de televisie keek. Het maakte best indruk op mij.

Ook maakte het wel indruk op mij dat diezelfde Wim Kok inderdaad naar Den Haag ging. Alleen was dat niet om meer loon te eisen voor de havenarbeider, maar om zijn eigen riant betaalde commissariaten in de toekomst veilig te stellen; eerst als – en ik noem het er even speciaal bij omdat VVD-ers altijd als graaiers worden neergezet – PvdA Minister van Financiën en later zelfs als Minster President van ons pittoreske Nederland. Laten we zeggen dat de ING nogal blij met Wim Kok was, ING-topman Tilmant voorop (even naar beneden scrollen naar het kopje Commissariaten 😉 , leest ende verbaast u)

Maar daar ben ik dus zo klaar mee, dat klagen voor een ander om vooral toch zelf weer je FNV vlag te zien wapperen en zo de naamsbekendheid weer wat op te schroeven, “Hallo, we zijn weer in beeld hoor!”, om vervolgens ook nog maar eens eventjes fijntjes wat potige mannen uit het Rotterdamse Havengebied hier in ons rustieke Brabantse Maasland in te zetten. Mannen om de staking kracht bij te zetten, maar die hier eigenlijk helemaal geen binding mee hebben en dus geen ruk te zoeken. Want de FNV vind een bod van de Stichting de Maasveren van 4,25 procent (bovenop een bonus van € 500,-) nog veel te weinig op het toch al ‘schamele’ salaris van de veerpontbaas.

Zelf vind ik dat het geld wat je aan salaris mag ontvangen best gerelateerd mag zijn aan de arbeid die je verricht en aan de opleiding die je hebt gedaan. Ik bedoel, iemand die een veerpont moet bedienen, verricht toch enigszins makkelijker werk dan bijvoorbeeld iemand die de hele dag gebukt en wel stenen op de grond mag plaveien zodat wij op weg naar de pont eroverheen kunnen rijden. Of ten opzichte van iemand die eerst nog een paar jaar extra heeft gestudeerd en al dan niet Cum Laude een HBO-papiertje op zak heeft. Maar buiten de discussie of iets zwaar werk is of niet, of je hebt doorgeleerd of niet, heb ik meer globaal eens gezocht naar wat de gemiddelde werknemende mens nu aan salaris mag toucheren.

Ik ben begonnen in mijn eigen werkveld; de ICT. Als voorbeeld heb ik genomen iemand die goed is in software maken (waar zouden we zijn zonder onze apps?), daarvoor een HBO-studie (minstens vier jaar doorbuffelen na de middelbare school) heeft moeten volgen en inmiddels op zijn veertigste zo’n 20 jaar ervaring heeft. En aangezien er op de veerpont alleen maar mannen werken (als ik de foto mag geloven) dan ga ik ook daar nog eens van uit; een werkende man van 40 jaar met 20 jaar ervaring en HBO opgeleid kan maandelijks op zijn loonstrook € 3.459,- zien staan. Gemiddeld dan hè. Zijn collega 40-jarige met MBO niveau ziet op zijn maandelijkse loonstrook € 2.908,- staan. Ook weer gemiddeld hoor (bron: Intermediair).

Kijken we naar meer algemene cijfers van het CBS dan zien we dat Jan Modaal maandelijks mag rekenen op € 2.846 per maand, bruto. Jan Modaal dat is dus zo’n 79% van het gemiddelde inkomen. Nu ben ik niet degene die kan bepalen of een veerpontbaas wel of niet modaal mag verdienen dus dan maar even zoeken op nationaleberoepengids.nl en warempel; het beroep Pontschipper staat er in de hele wirwar van allerlei beroepen ook tussen; voor een maandelijks bedrag van € 1.876 tot € 2.672 per maand, MBO geschoold.

Dat beschouwende lijkt het er dus op dat de FNV vind dat het werk op een veerpont, hier op De Maas althans, van een dergelijk niveau is dat men daarvoor HBO geschoold moet zijn en zeker € 3.336 moet verdienen. Gemakshalve heb ik het aanbod van de Stichting de Maasveren er namelijk in meegenomen. Men verdient nu ruim meer dan wat er gemiddeld door een Pontschipper (ik vind trouwens veerpontbaas veel beter klinken) wordt ontvangen en toch meent men de stichting het vuur aan de schenen te moet leggen. Een stichting die geen winst maakt, die geen winst mag maken zelfs. Wettelijk dan. Dus raad eens wie dat straks mag gaan betalen?

Nee, de FNV staakt lekker met u mee en ondertussen is degene die van de pont gebruik moet maken voor zijn werk pas echt de pineut. Want zo gaat het met staken, we leggen de boel plat ten koste van alles en iedereen. Dat dit ten laste gaat van de inkomsten die broodnodig zijn om de zaak draaiende te houden maakt even niet uit. Dat daarmee de files nog erger worden omdat mensen dan de snelweg moeten nemen ook niet. En dat dit straks misschien uiteindelijk resulteert in een groter besef; namelijk dat het afhankelijk zijn van een veerpont erger is dan de kosten van een brug over De Maas bij Megen, daar staat men dan even niet bij stil.

Of is het een win/win voor ze? Zodat ze straks kunnen ‘opkomen’ voor de veerpontbaas die zijn baan gaat verliezen.

Beste inwoners

mei
30

van Stadskanaal en Hoogeveen. Het is de hoogste tijd om jullie ernstig zorgen te gaan maken. Zeer ernstige zorgen zelfs, want het kan maar zo zijn dat jullie binnen afzienbare tijd een stuk langer onderweg zullen zijn naar Refaja of Bethesda. Als jullie er überhaupt al makkelijk kunnen komen, want je zult maar aangewezen zijn op het openbaar vervoer, of de buurtbus die straks wegens bezuinigingen niet meer in de buurt stopt.

Wat is er dan aan de hand zul je jezelf misschien afvragen. Welnu, ik heb er lucht van gekregen dat Henk in de Tweede Kamer zich er druk om maakt dat jullie daar straks geen ziekenhuis meer hebben. En als Henk zich daar druk om maakt kun je er donder op zeggen dat het niet goed afloopt voor jullie.

“Wie is Henk dan?” hoor ik je zeggen. Henk is van de SP. Gewezen huisarts en roept de minister nu op wat hij er aan gaat doen om er voor te zorgen dat ziekenhuizen in de buurt, jullie regio, overeind blijven. Dit is wat Henk tegen de minister zegt:

“Wat moeten de mensen in Drenthe van het verhaal van de minister vinden? Het brandt in het Refaja, in het Hoge Noorden in Stadskanaal. In Hoogeveen, bij Bethesda. En wat gaat de minister daar aan doen? Beseft de minister niet dat datgene wat de mensen willen en van belang vinden is dat die kleine ziekenhuizen in hun buurt, in hun regio, overeind blijven. Volwaardig en goed bereikbaar voor iedereen.”

Nu denken jullie daar natuurlijk in dat Hoge Noorden: “Dat zit dus wel okay met die Henk. Hij is een socialist, gewezen huisarts en bekommert zich er om dat wij straks een tyfus end moeten rijden om naar een ziekenhuis te kunnen.”

Nou, ik kan je vertellen; dat zit dus ABSOLUUT NIET OKAY. Want Henk komt uit Oss. Nu hoor ik je denken “Maar wat hebben Stadskanaal en Hoogeveen nu in hemelsnaam met Oss te maken?”. Nu nog niks inderdaad, maar als Henk van de SP zich ermee gaat bemoeien hebben we binnenkort een hechtere band dan dat je nu kunt bedenken. Want Henk is van de SP.

Ja dat schreef ik inderdaad net ook al, maar ik kan het niet genoeg benadrukken. Want waar de SP voor zegt te knokken slopen ze eigenhandig. Hier in Oss hadden we nl. ook ooit een ziekenhuis, het St. Annaziekenhuis. En eigenlijk moet ik er niet steeds over zeuren als de SP in het nieuws komt, maar hey; ik ben er dit keer niet over begonnen. Ik kop hem wel graag weer in, gewoon ter verduidelijking, om te vertellen waar jullie straks mee te maken krijgen.

Oss, de bakermat van de SP, is een gemeente met zo’n ruim 90.000 inwoners en dat zijn er toch een respectabel aantal meer dan Hoogeveen (55.000) en Stadskanaal (32.000). Opgeteld komen jullie daar nog niet eens aan. En ooit heeft de SP hier de plechtige belofte aan haar burgers gedaan, om het St. Annaziekenhuis voor Oss te behouden.

En ook ooit heeft de SP het verkwanseld, haar belofte verbroken en het naar een naburige gemeente laten vertrekken. Dus dat Henk van de SP zich er nu tegenaan bemoeit, ik zou mij maar eens flink achter de oren krabben daar in het Hoge Noorden en mij ontzettend druk gaan maken.

Dus de vraag is niet “Wat gaat de minister daar aan doen?”, maar de vraag moet zijn

“Waar bemoeit Henk zich in godsnaam mee?”

Sorry Gé

apr
14

maar ik heb niet op je gestemd, de laatste keer bij de Gemeenteraadsverkiezingen. En dat had ik wel moeten doen.

Ik deed het niet omdat ik wilde dat de partij die de grootste was de grootste bleef, of zelfs groter werd. Dat is dus helaas niet gelukt, ze kwamen 1 zetel tekort. Ik wilde dat omdat ik er van overtuigd was dat Frank en zijn club met jou en je team samen met de andere coalitiepartijen door konden, om af te maken waar jullie 3,5 jaar geleden aan begonnen zijn. Nou gaat dat wel lukken als ik het nieuws zo volg, ik ga er nog steeds van uit dat ik weer zo’n ik-ben-zielig-folder van de SP binnenkort op de mat krijg.

Maar ik wilde dus toch ook op jou stemmen. Niet op de VVD, maar op Gé Wagemakers, de persoon zelf. Om wie je bent, wat je zegt en wat je doet. Ik ‘ken’ je nu sinds mei vorig jaar via Facebook en volg je al iets langer in de media en ik vind jou wel wat. Je bent de eerste politicus die niet als een politicus praat, het hart op de tong heeft en daarnaar handelt. Heerlijk zo rechtdoorzee; ik ben dat ook en daar houd ik dus van.

Okay, eerlijk is eerlijk, soms is het niet erg handig. Zoals die keer met die sportschoenen die je buiten Oss ‘moest’ kopen omdat ze hier niks hadden. Of in die fittie op Facebook over die verbrandfabriek die ergens in een of andere Osse villawijk moet komen waarvan de Zonnendaelers vinden dat dit toch echt niet in hun tuin heurt. Ik vind trouwens ook dat jij je daar niet eens over had hoeven te verdedigen; het is zelfs beneden alle peil en al helemaal niet toevallig hoe dat op jouw persoon werd gespeeld zo vlak voor de verkiezingen. Je had je alleen niet moeten laten verleiden tot die behoorlijk ordinaire discussie. Maar ach ja, zo heeft iedereen wel eens wat denk ik dan ook weer.

Nu heb je aangegeven dat je niet wilt terugkeren als wethouder. Kak dacht ik, WTF!! Ik vind dat dus echt jammer en als ik het artikel in het BD van vandaag lees snap ik het wel. Respect man, voor je besluit en vooral over het waarom. Want het is natuurlijk niet niks als je als persoon wordt aangevallen omdat je wethouder bent die tenslotte ook een gewoon mens is en graag een biertje drinkt. Als ook je geliefden op je besluiten als wethouder worden aangesproken en daarmee lastiggevallen worden.

Echt waar, ik las het artikel, wat mensen jou verwijten en dacht meteen, het is dat vloeken niet uitgevonden hoeft te worden want anders had ik dat meteen gedaan. Jesus Christus nog eens an toe zeg, het zal godverdomme lekker worden. De hele Osse goegemeente mag zich laten vollopen op carnaval, de kermis of op het aankomende Oranjefeest om vervolgens lallend en totaal bezopen over straat te kruipen. Maar de wethouder niet; die mag geen biertje nuttigen, tenminste, niet in het openbaar waar iedereen dat ziet.

Maar hey, bedenk wel dat dit dezelfde mensen zullen zijn die vinden dat politici zich te weinig laten zien onder de gewone mensen. De boel maar een beetje besturen vanuit dat Gemeentehuis zonder te weten wat er onder ‘het volk’ leeft. Hun oordeel altijd klaar hebben zonder de achtergrond van iets te kennen. En als je dan hetzelfde doet als die ‘gewone’ mensen, je zich onder hen begeeft zodat je kunt horen wat er zoals leeft en speelt; jij op een zaterdagavond in de kroeg of op een terras een lekker biertje zit te drinken, dan is het ook weer niet goed.

Het is te bekrompen voor woorden dat dit soort meningen dus uiteindelijk de reden kunnen zijn voor een keuze zoals jij nu hebt gemaakt. De oordelen van het kakvolk wat zelf ook graag op datzelfde terras rondhangt, of in de kroeg op een barkruk zit. Immers, alleen daar kon men zien dat jij ook van een pilsje houd en ik kan mij niet voorstellen dat ze het zelf bij 1 biertje op een avond hielden, of aan de koffie zaten.

Alleen snap ik het dus wel, die keuze van jou dan. Respect daarvoor; kiezen voor je gezin, voor de mensen de je liefhebt is altijd het enige goede. De meest prachtige baan ter wereld kan daar niet tegenop. Ik hoop dat je als raadslid (want dat blijf je toch wel?) net zo scherp en gedreven zult zijn als je als wethouder was.

In het echt ken ik je trouwens nog niet eens, we hebben elkaar nog nooit gesproken en dus spreek ik de wens hierbij uit om dat snel eens te doen. Gewoon om je in het echt ook te leren kennen en eens van gedachten te wisselen over het Osse politieke toneel. Trakteer ik, okay?

Op een lekker kopje…………………….fuck it, een biertje. Bel je mij?

Mijn organen of jouw organen?

feb
20

In het ‘draadje’ dat op Facebook volgde op mijn blog over orgaandonatie (Pia en mijn organen) is een soort van discussie ontstaan die er niet zou moeten zijn ben ik achter gekomen. Het lijkt er wel op dat er alleen maar zwart/wit gedacht kan worden. Misschien ben ik zelf ook zo overgekomen met mijn blog, terwijl ik er dus helemaal niet zwart/wit over denk. Er zijn volgens mij ook geen voor- of tegenstanders van orgaandonatie; of zouden er in ieder geval niet moeten zijn. Wel zijn er mensen die er voor kiezen om hun organen te doneren en zijn er mensen die dat absoluut niet willen.

In mijn voirge blog ging het mij er om dat de wet die is ingevoerd domweg hartstikke fout is; discussie erover is prima, de wet blijft fout. Zo fout als het maar kan, buiten de discussie (die er niet zou moeten zijn) over orgaandonatie zelf. Want als de overheid het zo belangrijk vind om orgaandonatie op voorhand te regelen voor haar burgers; kan diezelfde overheid dan ook wat minder moeilijk doen wanneer mensen vinden dat hun leven voltooid is en anders omgaan met goed begeleide euthanasie? Ook als mensen zelf die keuze maken terwijl ze niet zwaar ziek zijn maar wel klaar met het leven? Zonder lollig te willen doen zou je dan zelfs van een win/win situatie kunnen spreken.

Ik las een stukje waar ik echt door geraakt werd en dacht; wat mooi dat je zo met het verlies van je kind kunt omgaan en wat tevens een positief beeld schetst over orgaandonatie. Maar er zijn ook minder positieve verhalen; bijvoorbeeld het verhaal van Esmee Feenstra die hersendood werd verklaard, maar waar het min of meer dankzij haar zus niet tot orgaanuitname kwam en zij zelfs een universitaire studie heeft afgerond. Of het relaas van Anjo van de Mortel, die wel toestemming gaf voor orgaandonatie, van haar man die een hersenbloeding kreeg en daar voor zichzelf op terugkwam.

Alleen, het gaat dus het niet om de positieve versus de negatieve verhalen, geen voor- of tegenstander van orgaandonatie, niet of ik er niks meer aan heb omdat ik dan ‘toch dood zou zijn’. En ook niet of je het een ander gunt ja of nee, die tweede of zelfs derde kans. Want volgens mij willen wij dat allemaal, zo lang en zo gezond mogelijk leven en gunnen we dat een ander ook.

Ik ben in de gelukkige omstandigheid dat ik nu nog steeds (56 jaar oud) allebei mijn ouders heb, 81 en 90 worden ze dit jaar. Dat ik als oudste kind uit ons gezin nog steeds een broer en zus heb die niet veel te vroeg zijn overleden. Dat hun partners nog leven en dat ik neefjes en nichtjes heb, kinderen en kleinkinderen, allemaal gezond van stuk en mijn leven verrijken. De emotie van een gezins- of familielid die door een hartziekte, kapotte longen of ander dusdanig slecht functionerend orgaan veel te vroeg zou overlijden, maar godzijdank door een donor dat wel heeft overleefd en daarom nu nog steeds van het leven kan genieten; die emotie die heb ik dus niet.

Maakt het mij daarom een minder mens dat ik mijn eigen keuze maak? Dat ik er voor kies geen donor te willen zijn? Dat ik daar mijn redenen voor heb en dat dan ook maar even moet uitleggen? Het lijkt er wel op, maar dat is dus iets wat ik echt niet begrijp. Mijn keuze is de mijne en die heb je maar te respecteren, simpelweg omdat het mijn lichaam is, mijn organen en niet die van jou. Dat moet ik niet eens hoeven uit te leggen, maar ik doe het nu dus wel.

Ik ben ooit geopereerd aan mijn neus en terwijl ik onder volledige narcose was heb ik alles kunnen horen wat de artsen en assistenten tegen elkaar vertelden. Fucking creapy, je hoeft mij niet te geloven, ik heb het wel meegemaakt. Ik kon mij verder niet bewegen, heb gelukkig niks gevoeld tijdens die operatie, maar ik moet er niet aan denken dat ik zgn. ‘hersendood’ op de tafel lig en mijn vrouw hoor zeggen “Ja dat is goed dokter, haalt u alles wat u kunt gebruiken er maar uit”. Dat ik dan opnieuw niet kan reageren, er ook niks van voel maar wel denk “Godgloeiendegodver, ik heb ze zelf nog nodig ja!!!”.

Waarom ik dan eerst wel donor was? Impulsief, jong als ik was en ‘omdat ik er dan toch niks meer aan zou hebben’, dat en alleen dat was de reden destijds. En dat is een behoorlijk tijdje voor die betreffende operatie. Dankzij Pia’s initiatiefwet – waar ik dus qua wet zwaar op tegen ben – ben ik op onderzoek gegaan wat orgaandonatie dan echt betekent en ben ik er anders over gaan denken.

Probeer mij dan dus ook niet te overtuigen dat ik wel moet doneren omdat “ik er toch niks meer aan zou hebben”. Heb als mens liever respect voor mijn keuze zoals ik dat ook voor die van jou heb. Ik ben al te bang om mijn ogen te laten laseren (hoewel ik liever zonder die kak-bril verder zou gaan) omdat ik dan de eerste ben die daar vervolgens nog slechter uitkom. Tel daarbij op mijn ervaring tijdens mijn neusoperatie en dat is mijn gevoel, daar ben ik bang voor en dat gaat niet veranderen. Niet door jouw argumenten en ook niet door alle mooie en positieve verhalen die er over zijn.

Ook zal ik nooit anderen proberen te overtuigen hun registratie door te halen of codicil te verscheuren. En datgene waardoor ik er nu voor kies geen donor te willen zijn maakt ook dat ik er tevens voor kies geen donororganen te willen ontvangen. Moet er niet aan denken dat ik een ander zijn organen krijg die het zelfde dacht als ik; “Godgloeiendegodver ik heb ze zelf nog nodig ja!!!”.

De dood hoort nu eenmaal bij het leven vind ik. Liever nu nog niet trouwens hoor, over een jaar of dertig is vroeg genoeg. En dat gun ik iedereen, minstens 86+ worden. Gezond en wel, met of zonder donororganen van iemand anders.