Wat ik ervan vind…

Gewoon wat reacties

jul
20

op een rijtje van mensen die pissig zijn dat er twee personen zijn die teringherrie voor hun deur niet op prijs stellen.

  • Oss is langzamerhand een spookstad aan het worden waar moet dat heen
  • Nogmaals gewoon een paar dixies voor de deur daaro zetten
  • Die rechter is waarschijnlijk nog nooit op de kermis geweest. Hoe moet je nog beter uitleggen dat het volume op een kermis omhoog moet?
  • We moeten gewoon massaal met alle mensen daar gewoon gaan staan tot avonds laat daar kunnen ze niks aan doen we leven in een vrij land

Die reacties las ik op Facebook naar aanleiding van een krantenartikel in het Brabants Dagblad met de kop:

Rechter veegt vloer aan met vergunning Osse kermisfeesten

 

Grappig eigenlijk, kom aan mensen hun pleziertje en de grootste onzin kramen ze uit. Waarom wordt van minder dan 100 dB Oss een spookstad? Dixies voor de deur zetten, tja, dat is echt een oplossing die past in rijtje pestgedrag gewoon normaal vinden. Die rechter hoeft niet op de kermis te komen, die rechter doet gewoon zijn werk, als onafhankelijk ‘instituut’. En natuurlijk leven we in een vrij land. Maar tegen ‘met zijn allen ergens gewoon tot ’s avonds laat gaan staan’ valt genoeg te doen; een samenscholingsverbod bijvoorbeeld.

Overigens leven die twee bewoners waar het om gaat ook in een vrij land, of waren degene die bovenstaande opmerkingen plaatsten dat voor het gemak even vergeten? Dus hebben ze alle recht om een bezwaar in te dienen als een bepaalde vergunning die is verstrekt in hun ogen niet klopt. Simpel als wat. Als de rechter dan gaat controleren of alle procedures zijn gevolgd zoals dat zou moeten; de vergunning ook inhoudelijk toetst tegen de huidige wet- en regelgeving en tot de constatering komt dat dit niet het geval is, dan betekent dat de rechter een bezwaar dus zal toewijzen.

De opmerking “Ongelofelijk wat één of twee bewoners kunnen veroorzaken.” vind ik dan weer geen handige van ons Centrum Management; die bewoners veroorzaken namelijk helemaal niks. Die hebben hun bezwaar ingediend en de rechter komt daar aan tegemoet. De veroorzaker van wat er nu op het spel lijkt te staan is dus de Gemeente Oss zelf; zij heeft een vergunning afgegeven die niet blijkt te kloppen. Bovenaan in het artikel staat “De rechter stelt het duo namelijk op alle punten in het gelijk in hun verweer tegen de Muziekboulevard en kermisfeesten.”

Dat betekent dus nogal wat. Vaak zie je bij dergelijke procedures dat er aan een aantal punten tegemoet wordt gekomen en aan sommigen niet. Zie bijvoorbeeld de uitspraak d.d. 4 mei dit jaar van de rechtbank Oost-Brabant, waarbij nog werd gesteld dat de Muziekboulevard wel kon doorgaan maar het geluidsniveau bij de woning van de twee bezwaarmakers moest worden teruggeschroefd.

In dit geval zegt de rechter dus echter dat de Gemeente Oss haar werk niet goed heeft gedaan en de vergunning in zijn geheel niet klopt (naar ik aanneem want de uitspraak is nog niet gepubliceerd). In plaats van dan de twee bezwaarmakers verwijten te maken, kan men dus beter bij het Gemeentehuis aankloppen. Dat daarmee het ‘plezier’ van vele anderen op de tocht lijkt te staan, is echt erg spijtig, dat vind ik oprecht. Maar dan hadden de ambtenaren beter hun werk doen en waren de twee ‘klagers’ de pisang geweest. Beide partijen tevreden stellen lijkt haast een onmogelijke opgave.

Persoonlijk vind ik er geen reet aan, die herrie en blijf ik er ook lekker van weg. Het is namelijk een vicieus cirkeltje; mensen praten harder omdat de muziek hard staat die dan niet goed gehoord kan worden waardoor de muziek harder gaat waardoor de mensen harder gaan praten omdat de muziek te hard staat. Hoeveel decibellen zijn dan genoeg denk ik dan. Maar als mensen dat niet erg vinden prima hoor, ieder zijn ding.

Wel ga ik samen met mijn vrouw natuurlijk naar de kermis. Wij gaan samen lekker poffertjes eten wat al jaren onze traditie is en ik kan enorm genieten van al die meisjes van gemiddeld 14 tot 15 die zich mooi hebben opgemaakt en opgedoft om op te vallen bij de jongens van gemiddeld 15 tot 16 die stoer doen met een pilsje in de hand (mag dat nog?) om de opgedofte meisjes weer te imponeren en te versieren. Ik hoop niet dat ik nu ouders met dochters in die leeftijd heb bang gemaakt, want die staan straks natuurlijk in de Eikenboomgaard in de herrie en horen hun dochters dan niet gillen.

Niet schrikken, ik bedoel van plezier hoor, in de Speed Booster of Dega Dance.

En dan valt iedereen

jul
19

over Minister Blok heen. Hij zei namelijk dat hij geen vreedzame multiculturele samenlevingen kent en ik moet eerlijk zeggen; hij heeft dus wel een punt. Misschien wat lomp gezegd door Stef, maar excuses maken deed hij niet. Nee, Stef zei dat zijn uitspraken in het publieke debat “ongelukkig kunnen overkomen”.

Normaal gesproken krijg ik altijd direct uitslag met helse jeuk van dergelijke verontschuldigingen. Van die jeuk midden op je rug, daar ergens tussen je schouderbladen waar je er net niet bij kan. Gek wordt je ervan. Politici moeten echt eens leren zeggen “Sorry, ik heb iets gezegd wat mij spijt, ik had het niet moeten zeggen, het was fout”. Is echt niet moeilijk hoor, ik weet er alles van; gewoon doen. Nee, politici zeggen dan “Het spijt mij dat u mijn opmerking zo opvat”, waarmee ze volledig de plank mis slaan; het gaat er niet om hoe ik iets opvat, het gaat erom wat jij hebt gezegd en dat dit niet door de beugel kan.

Maar Stef zegt dat zijn woorden ongelukkig kunnen overkomen, waarmee hij dus eigenlijk zegt dat hij nog steeds achter zijn uitspraken staat. Dat snap ik wel van hem; Stef heeft niet alleen een punt, hij heeft ook gewoon gelijk. Europa, een natie van landen die een beetje op grote broer United met zijn States of America wil lijken en ook een grootmacht wil zijn. Diezelfde natie die er nog steeds over twijfelt om Turkije toe te laten waar net een dictator democratisch is gekozen en zoveel meer macht naar zich heeft toegetrokken dat hij niet meer democratisch is aan te pakken als het daar fout gaat. En dat gaat het. Europa die afscheid aan het nemen is van een paar landen middels een Brexit, wat ook al niet helemaal lekker loopt.

Waar in België nog steeds een taalstrijd heerst en geloof mij, het is niet alleen de taal die de Walen en Vlamingen van elkaar scheiden als ‘één’ volk. Het Europa wat weer één Duitsland heeft, datzelfde Duitsland waar in het voormalig Oostblok racisme hoogtij viert. Tja, vind je het gek, die mensen daar hebben zo’n 30 jaar lang geen kleurling gezien en zijn nu overspoeld met vluchtelingen uit al die brandhaarden in de rest van de wereld. Hebben misschien zelfs wel last van een binnenlandse verhuizing ook; Turken die Kreutzberg ontvluchten omdat er in Oost nog ruimte genoeg is. U weet wel, die Turken die daar amper kunnen bestaan.

Dan hebben we ook nog het alom (in)tolerante Nederland zelf. Waar mannen nog steeds niet hand in hand kunnen lopen zonder in elkaar geslagen te worden. Waar mensen op de Asociale Media lekker op elkaar losgaan en elkaar de vreselijkste dingen toewensen om het minste of geringste. Er worden daar ziektes geboren die volgens mij in het echt nog niet eens bestaan.

Op een nog kleiner niveau? Wel eens geprobeerd een kleine overvol kroeg in een dorp in Zeeland of Limburg binnen te stappen en een biertje besteld? Zo’n stamkroeg van de plaatselijke dorpelingen waar iedereen je aankijkt van “Wat mot dat hier?”. Waar je onmiddellijk het gevoel krijgt “Als ik nu niet snel naar een Grandcafe in Middelburg of Maastricht ga en daar een biertje ga drinken, dan kon het hier wel eens heel warm worden.” Ook midden in de winter.

Ga nu niet roepen dat die voorbeelden die ik geef niets met multiculturaliteit te maken hebben, want dat hebben ze wel. Zeeland en de Zeeuwen hebben zo hun eigen cultuur en achtergrond die nogal behoorlijk verschilt van die van de Limburgers. Zelfs de Walen en de Vlamingen kunnen het al eeuwen niet eens worden of België nou bij Frankrijk hoort of bij Nederland. En mannen die hand in hand lopen? Okay, dat is geen cultuur, dat zijn gewoon mensen die zijn wie ze zijn en daarom niet geaccepteerd worden. Dat zegt wat over die mensen die er zo fel op tegen zijn, over hun opvoeding, achtergrond en dus over de cultuur waar ze uit komen.

Zelfs bedrijven die fuseren dat het een lieve lust is weten niet hoe er mee om te gaan als het gaat om cultuur. Jaren terug mocht ik eens bij Essent in het diepe Limburg op bezoek, in Landgraaf. Rond die tijd was er sprake van een mogelijke fusie tussen Nuon en Essent. Waarop mijn vraag aan de directeur aldaar was: “Wat vind je daar nou van, dat jullie straks één bedrijf zijn, samen met Nuon?”. Zijn antwoord was: “Hans, wij zijn zelfs nog niet eens één Essent. Jullie in Brabant zijn nog steeds gewoon de PNEM en wij hier in Limburg nog gewoon de PLEM.” Had iets met cultuurverschillen te maken enzo.

Het valt dus domweg niet te ontkennen dat we te maken hebben met een enorme hoeveelheid aan culturen; opgebouwd autochtonen, immigranten en ook vluchtelingen die hun leven niet zeker zijn in eigen land. Dat zoiets wel eens kan botsen is een vaststaand feit, een verplichte inburgeringscursus  gaat dat niet oplossen. Stef heeft dus gewoon gelijk en daarmee basta.

Hij had het alleen misschien wat anders kunnen formuleren. Maxima zou zeggen “Hij was een beetje dom”. Ben je het niet met mij eens en denk je  dat al die verschillende culturen makkelijk zonder moeite bij elkaar kunnen wonen, zonder conflicten, als iedereen maar een beetje beter zijn best doet? Probeer het volgende dan eens te zeggen:

“De Haag is de maùiste stad van Nèdâhland en de res zèn stinksteije en kenne de tyfus krège”
(tja, mijn ‘culturele’ achtergrond)

Het liefst met een Groen/Geel voetbalshirt aan, ergens in de Jordaan of op de Kop van Zuid. Kom daarna nog eens over cultuur en integratie praten. Als je dat dan nog kunt tenminste. O ja, Brabant is ook deels mijn culturele achtergrond (dankjewel mam) dus

eg waor, veur mè is Oss nog altèd de schônste stad van ’t laand