Wat ik ervan vind…

Vrijheid van meningsuiting

jun
29

is zo’n beetje het grootste goed dat wij als mensen hebben. Maar dat je alles mag zeggen betekent dan ook niet meteen dat je alles ook maar moet zeggen. Tenminste, dat vind ik dan weer. Knettergek word ik van al die recensenten die een mening hebben over een boek of een film; dat vervolgens helemaal kapot schrijven en de film uiteindelijk flopt of de auteur geen bestseller heeft geschreven. Over smaak valt niet te twisten. Toch?

Of van die columnisten, die ook overal een mening over hebben. Vaak niet echt ene zak verstand hebben van de materie waarover ze dan die mening hebben en vervolgens de grond in boren; maar ja, het betaald zo lekker en ‘omdat ik een columnist ben verwacht men dat ook van mij’. Nee denk ik dan, daar zit niemand op te wachten behalve misschien je eigen ego.

En dan de bloggers; ook een soort van columnisten die ook overal een mening over hebben. Omdat ze er ook wat van vinden. Ik ken er eentje, man-o-man. Sterker nog, hij zit nu dit stukje te typen. Zo was er een blogje als reactie op een stukje in het Brabants Dagblad waarin Stadsgezicht Oss Rachelle Suppers (let op de laatste ’s’ als je dit leest dame 😉 ) een mening had over de vele evenementen. En daar vond ik dan vervolgens weer wat van. Ik schreef zelfs “… je mag overal wat van vinden want dat heet vrijheid van meningsuiting. MAAR HET HOEFT NIET! Soms kwets je er mensen mee…”.

Als je dat dan schrijft, mag je ook best beseffen dat die schoen ook aan je eigen voet past. Natuurlijk mag ik overal wat van vinden, maar er dan vervolgens knalhard ingaan (zit nou eenmaal in mijn karakter en vaak heb ik dat onder controle maar soms ook niet) dat hoeft niet altijd. Sterker nog; de slogan “Silence can never be misquoted” is een van mijn favorieten. En dan denk ik wel eens: “Waarom heb ik zo snel mijn mond opengetrokken?”. Of in dit geval dan een blog geschreven.

Kortom; er staan een aantal zaken in die ik Rachelle verwijt en vervolgens ook op mijzelf kan toepassen. Normaal gesproken schrijf ik een blog, leg ik hem weg, dan zet ik een kop koffie, of ga ik douchen en soms maak ik een wandeling. Daarna lees ik hem nog eens en schrap ik, pas ik aan en verbeter ik. Anders gezegd, ik maak hem scherper en breng de nuance aan. Wel altijd tegen de grens en soms een klein beetje er overheen. Altijd om de discussie op te zoeken en zaken bespreekbaar te maken.

En soms ben ik te snel, ietwat te impulsief. Ken je dat nummer wat door Dolf Jansen is gecoverd, “Ik ben een EE, IE, KA EE, EL”? Geweldig leuk liedje van die lange dunne en hoe hij daar over ‘zichzelf’ zingt; nou, soms ben ik dat ook wel een beetje hoor en dan past er maar één antwoord:

Sorry Rachelle!

 

Je schreef dat er een bak stront over je is heen gekomen en dat is nou net waar ik altijd de schijt van krijg (grappig en serieus bedoelt). Een mening mag best scherp, hard en direct zijn; het mag nooit kwetsend zijn. Als er dus ook maar een beetje kak van mij tussen zat dan spijt mij dat. Misschien heb ik je stuk verkeerd geïnterpreteerd, of je hebt het (mij) niet goed uitgelegd. Het zal wel ergens in het midden liggen.

Daarom ik nodig je dan ook uit voor een kop koffie, cappuccino, latte macchiato of what-ever je lekker vind. Gewoon om eens kennis te maken en te ontdekken wie er nu werkelijk zitten achter ‘Stadsgezicht Oss’ en ‘Wat ik er van vind…’.

Deal?

Het is ook nooit goed

jun
26

lijkt het wel, bij ons in Oss. Ooit werd er gemopperd dat er nooit wat te doen was in de stad en nu is daar een venijnig en azijnzeikerig stukje van Rachelle Supper; het Stadsgezicht van Oss. Ik las het stukje uit het Brabants Dagblad van @stadsgezichtoss op Twitter en dacht toen ik de kop las dat Rachelle kluizenaar was geworden. Het leek nl. wel op een visitekaartje als je de tekst eronder weg zou laten:

Stadsgezicht

Rachelle Supper

Kluizenaar

Maar Rachelle is helemaal geen kluizenaar, Rachelle komt lekker buiten. Lekker in het weekend onder de mensen, in het centrum van Oss. Zelfs onder veel te veel mensen die naar veel te veel activiteiten komen die in het centrum en er om heen georganiseerd waren. En daar vind ons Stadsgezicht wat van. Nou, ik kan je gerust stellen; IK OOK!

Het was zelfs zo erg dat het de lieve schat helemaal duizelde, ze wist niet meer wat te doen; een VR-brilleke opzetten en er uitzien als Rachelle S. te O.. Oldtimers kijken aan de Eikenboomgaard, de speurtocht doen, wapperende Her & Der vlaggen jatten of van springkussen naar springkussen hoppen en uiteindelijk in de zandbak bij de HEMA belanden. En daar kon ze naar hartelust in spelen want er zat geen kind in de zandbak, nee de springkussens zaten natuurlijk ramvol met kinderen volgens haar. Het klinkt bijna of ze de kinderen dat verwijt.

Ja Rachelle, het is HEMA en niet Hema, want HEMA is een afkorting van Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam en dat schrijf je dus met hoofdletters. O ja, en dan nog wat; het is niet, en ik citeer: “In de zandbak geen kind, de springkussen natuurlijk ramvol”. Of het is ‘het’ springkussen, of het is de ‘springkussens’. Zo, dat was even om ook eens lekker te zaniken en tevens iets recht te zetten. Verder wordt het een uiterst positief stukje hoor.

Kijk, je schrijft dat je jezelf een beetje zorgen maakt omdat Bianca Hoegee als evenementencoördinator ‘vergeten’ was dat er elders in Oss ook nog evenementen waren. Ja ja, in de Ruwaard was er een midzomerfestijn en er was nog elders een Zuidwaterlinie festival. Tja, drie locaties in Oss waar er van alles te doen is voor de inwoners is wel een beetje veel Rachelle. Ik ben het met je eens hoor; bijna 100.000 inwoners vult niet echt als je op drie plekken een feestje bouwt.

Is dat typisch iets voor het BD? Negatief schrijven omdat het lekkerder verkoopt? Is dat een opdracht die je meekrijgt? Is positief een vies woord ofzo? Een ander een compliment geven een soort van blasfemie? Kijk, het is simpel; als er iemand iets organiseert zijn er ook altijd klagers die precies weten wat er allemaal fout aan was en hoe het wel moest. Die schrijven bijvoorbeeld liever duffe domme stukjes in de krant onder hem mom van ‘ik ben columnist dus ik mag overal wat van vinden’. Dat is natuurlijk ook wel zo, je mag overal wat van vinden want dat heet vrijheid van meningsuiting. MAAR HET HOEFT NIET! Soms kwets je er mensen mee en daar kan ik dan weer niet zo goed tegen.

Natuurlijk, nu kun je roepen dat ik nu ook een mening over jou heb en dat dit ook niet hoeft. Alleen is dit geen mening, dit is een reactie op jouw (onnodige) actie. Namelijk een kwetsend stukje in de krant plaatsen; alleen maar te verwijzen naar ‘problemen’ die er zijn zonder met eventuele oplossingen te komen. Want zoals je wellicht weet, Actie=Reactie. En als ik naar jou toe kwetsend overkom; tja, wie kaatst kan de bal verwachten. Hey, is dat misschien een leuk idee voor een volgend evenement? Oud Hollandse spelletjes zoals kaatsen, hoepelen, knikkeren en gewoon blij zijn dat er iets leuks te doen is?

Of wordt dat je een beetje teveel Rachelle, ga je daar nog meer van duizelen?

De verhuizing

jun
21

van het Korps Mariniers van de naar het schijnt veel te gedateerde en oude kazerne in Doorn naar een nieuwbouwcomplex in Vlissingen; het maakt her en der wat los. Hele gezinnen worden straks ontwricht als ze uit de buurt waar ze zijn opgegroeid en hun sociale leven hebben moeten verhuizen. Het is een dermate specialistisch beroep dat men niet zomaar kan zeggen “Ik neem ontslag en ga wat anders doen”. De hele besluitvorming verdient geen schoonheidsprijs en er wordt maar bar slecht naar de bezwaren geluisterd.

Zomaar wat reacties in een discussie die ik had op Facebook en Twitter naar aanleiding van het volgende bericht over dit onderwerp in een artikel op NU.nl met als titel “Kabinet houdt vast aan verhuizing van mariniers naar Vlissingen”. Mijn opmerking daarop was “En terecht. Gewoon verhuizen dat ‘bedrijf’ en mens volgt werk. Basta. Dat is in het bedrijfsleven zo (ik heb het al genoeg meegemaakt) dus waarom zou dat nu anders zijn?”

Ik ga hier niet de discussie aan of de bezwaren terecht zijn, of de besluitvorming werkelijk zo belabberd was en totaal niet naar alternatieven is gezocht; zoals bijvoorbeeld het verbouwen en opknappen van de kazerne in Doorn. Ook gaat het wat mij betreft niet over de tientallen miljoenen die verloren zouden zijn als de verhuizing niet doorgaat, omdat er nou eenmaal contracten zijn ondertekend met aannemers en projectontwikkelaars waar de overheid niet meer onderuit kan. Wat mij betreft zou dan gelden, op basis van steekhoudende argumenten, beter ten halve gekeerd dan ten hele gedwaald.

Nee, het gaat er hier om dat ik een vergelijk trek naar het bedrijfsleven. Als zelfstandig ondernemer werk ik nu ruim 10 jaar op interim basis en ik heb dus heel wat organisaties gezien en een behoorlijk aantal reorganisaties meegemaakt.  Zo was daar rond het jaar 2002 ene meneer Ad Scheepbouwer die bij KPN de boel even kwam saneren; het aandeel stond er nogal belabberd voor en het zou zomaar kunnen dat de tent ging omvallen. En dat mocht natuurlijk niet gebeuren. Dus wat deed Ad? Die flikkerde er zo’n 5.000 werknemers op straat om eens flink op de personeelskosten te besparen; toch altijd zo’n beetje te grootste kostenpost binnen een bedrijf.

Dat waren mensen die KPN aten, sliepen, droomden en hun leven voor gaven. Zei op een verjaardag niks verkeerds over KPN en begon vooral niet over Vodafone want je had gegarandeerd een dik vet probleem. Veel van die mensen waren in de categorie 50+ en hadden qua werkervaring niet zo gek veel mee te brengen om elders nog makkelijk aan de slag te kunnen. Inderdaad een heel ander probleem dan de verhuizing van de kazerne; wel eentje met dezelfde impact op de werknemer, hun gezin en uiteindelijk hun sociale leven. En dat allemaal omdat er ergens in de top een besluit genomen was wat geen schoonheidsprijs verdiende.

Een andere dan, het toenmalige SNS REAAL besloot om haar hoofdkantoor qua verzekeringen te verplaatsen van Utrecht naar Alkmaar. En de opdracht aan de werknemers was ‘Mens volgt werk’. Dat betekende dus voor een werknemer met standplaats Utrecht dat hij drie opties had; de eerste is gaan pendelen tussen ergens in de buurt van Utrecht wonen en Alkmaar, maar wie weet wat A9 betekent wordt daar niet echt vrolijk van. Of beter gezegd, wordt daar echt niet vrolijk van.

De tweede optie is dan maar te gaan verhuizen. Maar ja, je zal maar net lekker gesetteld zijn, kids op de basisschool die vriendjes hebben, of een puberdochter die nu eindelijk de ware heeft gevonden en dikke verkering heeft. Dan ga je dus niet zomaar verhuizen omdat de baas besloten heeft om een hoofdkantoor tig kilometer verderop te gaan gebruiken. Dan rest er nog een derde optie en dat is ontslag nemen. Ook weer niet een van de makkelijkste want je zal maar lijken op die 50-plusser qua werkervaring, kennis en expertise die door Ad op straat was gezet. Dan kijk je wel uit.

Dan is daar zeer recent nog Shimano, waar ik ooit een leuke opdracht mocht doen en bijna twijfelde om het uberhaupt te gaan doen want die gasten hadden hun hoofdkantoor in Nunspeet. Nunspeet? Yep, oftewel Nonspiet zoals buitenlanders zeggen, op zijn halfbakken MAVO-engels. Mijnheer Shimano (kleinzoon van) vond dat waarschijnlijk ook stom klinken en daar kwam nog eens bij dat Nunspeet ergens in de middle of helemaal nergens ligt en Eindhoeven een High Tech Campus heeft. En dat klinkt als innovatief bedrijf toch allemaal een stuk interessanter. Al helemaal als je een Japans bedrijf bent.

Dat betekende dus ook een behoorlijk omslag voor het personeel want die mochten ineens in het jolige Brabantse Eindhoven-de-gekste gaan werken en konden meteen hun zwarte kousen laten borduren met roodwitte strepen. Dat deden er een aantal, maar ruim 50% van het personeels bestand besloot om toch maar te gaan pendelen of ontslag te nemen. Wederom met een enorme impact op het gezins- en sociale leven tot gevolg. En ook hier weer omdat er ergens een besluit genomen was door de top die vast en zeker een flink aantal bezwaren heeft weggewuifd. Vanwege het bedrijfsbelang.

Natuurlijk is het zwaar klootte voor het Korps Mariniers en voor de gezinnen van de mariniers die ergens mee geconfronteerd worden waar ze niet op zitten te wachten. Maar nog steeds heb je, ook als marinier, een keuze. Pendelen, verhuizen of een andere job zoeken. Ik weet ook wel dat die laatste optie helemaal niet makkelijk zijn, want wie neemt er nou iemand in dienst die heel stilletjes onder water naar de oever zwemt, om er vervolgens geruisloos uit te kruipen en die ene terrorist die op de kant de boel staat te bewaken de keel door te snijden.

Maar ja, het was ook helemaal niet makkelijk voor de 50-plusser die door Ad op straat is gezet. Die heel veel ervaring had als functioneel applicatie beheerder van die ene speciale voor KPN gebouwde applicatie. Want wie zat daar nou op te wachten? Waarmee ik dus bedoel te zeggen dat je ook kunt kiezen om vooruit te kijken en te bepalen hoe je er het beste van gaat maken. Dat je zelf nog altijd de regisseur van je eigen toekomst bent. Want laat je het namelijk aan een andere regisseur over dan kon je wel eens een bijrol krijgen omdat iemand anders met dezelfde, of zelfs meer kwaliteiten net iets beter acteert en de hoofdrol krijgt.

Of je blijft zeuren en dralen dat het allemaal zo tegen zit. Hoe vervelend ook, ik denk alleen niet dat daarom een dergelijk besluit zal worden teruggedraaid.

Ik sport (weer)

jun
16

sinds vorig jaar september. Waar ik vroeger voetbalde, schermde en aan wielrennen deed, doe ik tegenwoordig aan fitness (kracht- en conditietraining). Inmiddels ook heel erg graag want in het begin is er echt geen ruk aan; je gaat alleen maar elke keer hartstikke dood. Het heeft mij al heel veel opgeleverd; minus 15 kilo bijvoorbeeld. Dat klinkt veel en dat is ook veel, alleen zag je niet aan mij dat ik te zwaar was. Ik ben namelijk 1,97 mtr. en ik woog exact 111 kilo. Ik merkte zelf wel dat ik een waardeloze conditie had en droeg overhemden die wat oversized waren en over mijn broek in plaats van erin. Een ijdel mens wil ook wat, want ik had echt een dikke pens en op deze manier kon ik dat dus mooi verbloemen.

Daarom heb ik er vorig jaar voor gekozen om er aan te gaan werken; gezonder te gaan eten en af te gaan vallen. Te gaan sporten en conditie op te bouwen. Ook heb ik gekozen voor personal training, omdat ik op voorhand al wist dat als ik het alleen moest gaan doen het hem echt niet zou worden. Inmiddels ben ik dus 15 kilo lichter, zit ik een stuk lekkerder in mijn vel en is ook mijn conditie er op vooruit gegaan. Dat heb ik dan weliswaar met behulp van een trainer gedaan, wel met mijn doorzettingsvermogen en geheel op eigen kracht.

Op eigen kracht, uitgaan van je eigen kracht en niet zeuren dat de rest er slanker, fitter, sterker uitziet dan jij. Daar gaat het om. Je schouders er onder zetten ondanks dat het tegen kan zitten. Ik ben ook de grootste van iedereen op de sportschool. Tja, wat wil je ook, 1 meter en 97 centimeter, ik zei het al. Daar moest ik vanmiddag aan denken toen ik de brievenbus opende en er een folder uithaalde. Hij was van de SP, ook de grootste. In de Osse politieke arena dan en ja ik weet het, daar ga ik weer, maar hey; ik heb dat ding niet in mijn brievenbus gestopt. Ik kreeg dus een folder van de SP met de boodschap dat de SP geen wethouders kan leveren door de machtspolitiek van het rechtse blok met de VDG voorop.

Ze maakte zich zelfs in het artikel onderdanig door te stellen “Het zou betekenen dat de SP, die de koers wil verleggen, twee wethouders zou krijgen en het blok uit de oude coalitie drie. De SP-wethouders zouden zouden dan in de minderheid zijn, zodat VDG, en CDA of VVD hun wil aan de SP kunnen opleggen”. Nou, nou, nou zeg; als dat geen uitgestoken hand is. Heel veel meer dus van hetzelfde hoe de SP zich de afgelopen tijd al ‘geprofileerd’ heeft.

Kijk, dat je de grootste bent wil niet meteen zeggen dat je ook de beste bent. Ik ben dus de grootste op de sportschool maar was in het begin absoluut niet de beste. Sterker nog, die kleine ukkies trainde mij er helemaal uit. Ik had een coach in het begin, Ineke heet de lieve schat, die is op zijn minst een dikke 40 centimeter kleiner dan ik. Zegt zij tegen mij dat ik met een gewicht een bepaalde oefening moet doen. Ze deed het ook nog een keer of zes voor zelfs.

Ik dacht “Nou dat is niet echt moeilijk”, totdat ik dat gewicht in mijn hand kreeg en omhoog (probeerde) te tillen. Ik had maar één gedachte: “Waarom krijgt dat grietje van 1,50 mtr. het zo makkelijk een keer of zes omhoog en ik na drie keer tillen nog amper?”. Omdat zij het natuurlijk al veel vaker getraind had, dat snap ik dan ook nog wel. Alleen, het zette even duidelijk neer dat als je de grootste bent (en nog een man ook), je best door iemand die twee koppen kleiner is (en een dame) overtroffen kan worden.

Dus, beste SP, doe wat je altijd deed dan krijg je wat je altijd kreeg. In mijn geval was dat een dikkere pens en minder conditie door de jaren heen; als jullie blijven zeuren dat je zo zielig bent zal er ook weinig veranderen ben ik bang. Dus een gratis tip; ga nu eens van je eigen kracht uit. Bedenk eens met zijn allen waar je echt goed in bent. Laat dat de komende vier jaar zien terwijl je in de oppositie zit.

Ga dus niet meer wijzen naar anderen, maar laat zien wie je zelf bent. Dat komt een stuk beter en positiever over dan dat gemekker over dat je de grootste bent en wethouders had moeten leveren. Maar dat dit door de schuld van een ander niet is gelukt. Echt, het is namelijk zelden de schuld van een ander. Als iets niet lukt, dan ligt dat aan jezelf, dan heb je bepaalde keuzes gemaakt waardoor anderen daar weer (anders) op reageren en hun keuzes maken.

Trouwens, ik ken een ex-wethouder die ook had kunnen blijven janken dat hij pootje is gelicht. Alleen ging hij wel van zijn eigen kracht uit, herpakte zich, liet zich niet gek maken en daar verdient hij alle LOF voor.

De FNV staakt met u mee

jun
12

Dat doet de bond graag, het maakt ze geen reet uit waar het is of waarvoor, zij vliegen gewoon een bus vol havenarbeiders uit Rotterdam in als het nodig is. U weet wel, dat havengebied waar Wim Kok namens de FNV ooit op een kratje stond de schreeuwen dat er meer loon bij moest. “En desnoods gaan we naar Den Haag” kan ik mij zo de woorden nog wel herinneren als klein jochie die naar het journaal op de televisie keek. Het maakte best indruk op mij.

Ook maakte het wel indruk op mij dat diezelfde Wim Kok inderdaad naar Den Haag ging. Alleen was dat niet om meer loon te eisen voor de havenarbeider, maar om zijn eigen riant betaalde commissariaten in de toekomst veilig te stellen; eerst als – en ik noem het er even speciaal bij omdat VVD-ers altijd als graaiers worden neergezet – PvdA Minister van Financiën en later zelfs als Minster President van ons pittoreske Nederland. Laten we zeggen dat de ING nogal blij met Wim Kok was, ING-topman Tilmant voorop (even naar beneden scrollen naar het kopje Commissariaten 😉 , leest ende verbaast u)

Maar daar ben ik dus zo klaar mee, dat klagen voor een ander om vooral toch zelf weer je FNV vlag te zien wapperen en zo de naamsbekendheid weer wat op te schroeven, “Hallo, we zijn weer in beeld hoor!”, om vervolgens ook nog maar eens eventjes fijntjes wat potige mannen uit het Rotterdamse Havengebied hier in ons rustieke Brabantse Maasland in te zetten. Mannen om de staking kracht bij te zetten, maar die hier eigenlijk helemaal geen binding mee hebben en dus geen ruk te zoeken. Want de FNV vind een bod van de Stichting de Maasveren van 4,25 procent (bovenop een bonus van € 500,-) nog veel te weinig op het toch al ‘schamele’ salaris van de veerpontbaas.

Zelf vind ik dat het geld wat je aan salaris mag ontvangen best gerelateerd mag zijn aan de arbeid die je verricht en aan de opleiding die je hebt gedaan. Ik bedoel, iemand die een veerpont moet bedienen, verricht toch enigszins makkelijker werk dan bijvoorbeeld iemand die de hele dag gebukt en wel stenen op de grond mag plaveien zodat wij op weg naar de pont eroverheen kunnen rijden. Of ten opzichte van iemand die eerst nog een paar jaar extra heeft gestudeerd en al dan niet Cum Laude een HBO-papiertje op zak heeft. Maar buiten de discussie of iets zwaar werk is of niet, of je hebt doorgeleerd of niet, heb ik meer globaal eens gezocht naar wat de gemiddelde werknemende mens nu aan salaris mag toucheren.

Ik ben begonnen in mijn eigen werkveld; de ICT. Als voorbeeld heb ik genomen iemand die goed is in software maken (waar zouden we zijn zonder onze apps?), daarvoor een HBO-studie (minstens vier jaar doorbuffelen na de middelbare school) heeft moeten volgen en inmiddels op zijn veertigste zo’n 20 jaar ervaring heeft. En aangezien er op de veerpont alleen maar mannen werken (als ik de foto mag geloven) dan ga ik ook daar nog eens van uit; een werkende man van 40 jaar met 20 jaar ervaring en HBO opgeleid kan maandelijks op zijn loonstrook € 3.459,- zien staan. Gemiddeld dan hè. Zijn collega 40-jarige met MBO niveau ziet op zijn maandelijkse loonstrook € 2.908,- staan. Ook weer gemiddeld hoor (bron: Intermediair).

Kijken we naar meer algemene cijfers van het CBS dan zien we dat Jan Modaal maandelijks mag rekenen op € 2.846 per maand, bruto. Jan Modaal dat is dus zo’n 79% van het gemiddelde inkomen. Nu ben ik niet degene die kan bepalen of een veerpontbaas wel of niet modaal mag verdienen dus dan maar even zoeken op nationaleberoepengids.nl en warempel; het beroep Pontschipper staat er in de hele wirwar van allerlei beroepen ook tussen; voor een maandelijks bedrag van € 1.876 tot € 2.672 per maand, MBO geschoold.

Dat beschouwende lijkt het er dus op dat de FNV vind dat het werk op een veerpont, hier op De Maas althans, van een dergelijk niveau is dat men daarvoor HBO geschoold moet zijn en zeker € 3.336 moet verdienen. Gemakshalve heb ik het aanbod van de Stichting de Maasveren er namelijk in meegenomen. Men verdient nu ruim meer dan wat er gemiddeld door een Pontschipper (ik vind trouwens veerpontbaas veel beter klinken) wordt ontvangen en toch meent men de stichting het vuur aan de schenen te moet leggen. Een stichting die geen winst maakt, die geen winst mag maken zelfs. Wettelijk dan. Dus raad eens wie dat straks mag gaan betalen?

Nee, de FNV staakt lekker met u mee en ondertussen is degene die van de pont gebruik moet maken voor zijn werk pas echt de pineut. Want zo gaat het met staken, we leggen de boel plat ten koste van alles en iedereen. Dat dit ten laste gaat van de inkomsten die broodnodig zijn om de zaak draaiende te houden maakt even niet uit. Dat daarmee de files nog erger worden omdat mensen dan de snelweg moeten nemen ook niet. En dat dit straks misschien uiteindelijk resulteert in een groter besef; namelijk dat het afhankelijk zijn van een veerpont erger is dan de kosten van een brug over De Maas bij Megen, daar staat men dan even niet bij stil.

Of is het een win/win voor ze? Zodat ze straks kunnen ‘opkomen’ voor de veerpontbaas die zijn baan gaat verliezen.