Wat ik ervan vind…

Eindejaarsblog: 2017 een kutjaar?

dec
31

Als 2018 voor mij net zo’n kutjaar wordt als 2017, heb ik er geen moeite mee en heb ik er enorm veel zin in. Waarom dan die titel?

Ik lees op Facebook veel reacties en posts in het kader van het aanstormende nieuwe jaar, dat het allemaal zo kut was dit aflopende jaar. Van alles zat tegen, 2016 was ook al niks, nu maar hopen dat 2018 wat meer positiefs gaat brengen. Dat is zo’n beetje de teneur van veel wat ik lees. En dat snap ik niet.

Natuurlijk is het verschrikkelijk als net je vader, kind, geliefde of iemand anders die dicht bij je staat, is overleden. Zeker als het dan ook nog eens is aan die vreselijke ziekte kanker is en je mijn groenteman was, op een leeftijd van 59 jaar. Voor zijn gezin, familie en dierbaren wordt het nooit meer een ‘gezellige’ Kerst en Oud & Nieuw. En nee, over dat soort situaties heb ik het ook niet, want als je zoiets overkomt in deze laatste maand van het jaar, dan is 2017 natuurlijk ook een ongelofelijk kutjaar.

Wel heb ik het over de ellende in de wereld. Een narcist als President in Indianenland, en ex-KGB-er als baasje aan de andere kant, Kim die in Noord Korea met raketten speelt, polarisatie die in ons land steeds grotere vormen krijgt, bosbranden in California waardoor honderdduizenden mensen moesten vluchten en een heel groot deel daarvan alles kwijt is wat ze ooit hebben opgebouwd, de steeds groter wordende hardheid van mensen en hun oordelen over elkaar (voornamelijk op de sociale media wat dus dan eigenlijk A-sociale media zijn), de nog steeds levendige mensenhandel, oorlogen, kinderarbeid, etc. etc..

Kortom, allemaal kommer en kwel dus waarom zou 2017 een goed jaar zijn geweest?

Nou, simpel, omdat ik mij voor die ellende steeds meer afsluit. Ik kan het niet veranderen, ik heb er geen invloed op, ik heb er geen oplossing voor. En uit pure zelfbescherming sluit ik mij er dan – grotendeels – voor af.

Ik merk nl. dat ik woedend wordt als ik lees dat een meisje genaamd Anne is verkracht en vermoord, omdat ze het op het verkeerde moment en het verkeerde tijdstip ergens fietste. Alleen kan ik er verder niks mee, niks aan veranderen en niks meer aan doen.

En natuurlijk maak ik mij wel zorgen over de toekomst. Ik moet er niet aan denken dat DJT en Kim echt ruzie gaan maken met al dat wapentuig wat ze samen hebben. Maar denk je nou echt dat als ik mij daar continu druk over maak, heel veel energie in stop, dat beide heren dan iets zullen hebben van “Tjeetje, die Hans uit Oss die snapt het, kom op, laten wij normaal gaan doen”?

Daarom stop ik liever energie in iets waar ik wel wat mee kan, aan kan bijdragen, wat mee kan veranderen en bewerkstelligen. Ik heb mij in 2017 gefocust op zaken waar ik resultaat mee kon behalen, anderen kon helpen. Zowel zakelijk als privé en dit met volle overtuiging en plezier gedaan. En zo’n jaar wordt 2018 ook. Volop er in en naar voren kijken, je ogen zitten tenslotte niet voor niks aan de voorkant van je hoofd.