Wat ik er van vind…

Die Femke hè Mark

jun
01

vandaag leerde ik van haar wat het is om schijt te hebben aan de regels. Tenminste, als je wilt demonstreren. Want in Amsterdam is demonstreren een heel groot goed. Daarom heeft Femke er vandaag, op de dag dat jij de regels wat meer versoepelt heeft, maar waarbij iedereen wel op de anderhalve meter moest blijven letten, 5.000 mensen uitgenodigd.

Ja, je leest het goed Mark, VIJFDUIZEND mensen. Maar hey, hallo, wel allemaal met mondkapjes dus het zat met dat virusverspreidingsrisico wel snor. Niks aan de hand en iedereen tevreden. Tenminste, dat zou je toch denken. Maar in Brabant brak de pleuris uit. Waarom? Nou Mark, daar hadden een stuk of tien mensen – het kunnen er ook best zestien of zo geweest zijn hoor – een polonaise gedanst. Omdat de kroegbaas van hun geliefde café afscheid nam en er een opvolger was gevonden.

Tja, dat kan natuurlijk niet. Hoewel het in onze Brabantse genen zit om spontaan in een rijtje achter elkaar aan te hobbelen als er iets te vieren is. Maar ja, Corona hè, dan moet je de regels volgen en anderhalve meter afstand van elkaar houden. En dat werkt niet als je een polonaise wilt lopen. Tenminste, mijn armen zijn geen anderhalve meter en als ze dat wel waren was er nog het risico van besmetting via mijn handen. Terwijl ik zo’n 193 keer per dag mijn handen in een bak met Dettol duw, het blijft altijd een risico.

Behalve in onze hoofdstad met daar Femke aan het roer. Daar kun je gerust 5.000 mensen uitnodigen om een demonstratie te houden. Maar dan moet het wel iets met rascisme zijn, of anti-facisme denk ik. Ik vraag mij nl. wel af wanneer bijvoorbeeld de NVU daar een demonstratie wil houden met zo’n 5.000 bruinhemden wat Femke dan doet. Gaat ze het dan ook toestaan? En gaat haar woordvoerder dan ook zeggen dat demonstreren zo’n beetje het grootste goed is wat in Amsterdam bestaat? Ik denk het niet. Ik denk dat Femke dan met twee voeten keihard op het rempedaal trapt.

Nou ja, wat het ook is, ik wilde je alleen even het volgende zeggen. Ik ga dus – een soort van – schijt hebben aan de regels. Want wat Femke kan, kan ik ook. Ik ga een van mijn beste vrienden vragen een evenement te organiseren. Een evenement voor minstens 5.000 personen. De titel is, je raadt het al; “Anti Racisme demonstratie met een leuk stukkie muziek”. Ik hoop dat Darija (want zo heet die lieve schat die geen cent hulp van je krijgt omdat haar privé adres ook haar zakelijk adres is terwijl ze een behoorlijk evenementen bureau runt) er dan weer een beetje bovenop komt.

Die ‘demonstratie’ is eigenlijk gewoon een muziekfestival met als hoofdact Rage Against The Machine (die touren namelijk weer). Maar ja, we noemen het een demonstratie en dan mag het dus. En zij spelen dan ter ere van Femke minstens een keer of tien het nummer “Killing in the name”. Je weet wel, dat is dat nummer waarin in de geweldige door ongetwijfeld Femke bedachte tekst “Fuck you, I won’t do what you tell me. Motherfucker!” voorkomt.

En die anderhalve meter? Die ga ik ook niet meer hanteren. Als die regel niet voor Femke en haar 5.000 ‘gasten’ geldt, dan voor mij ook niet.

De hel is in zicht

apr
19

ben ik bang, voor heel veel ‘kleine’ ondernemers. Deze hele Corona crisis is nl. de eerste die in omvang zijn meerdere nog decennia lang niet gaat erkennen. Het is begonnen als een virus-crisis en nu al uitgemond in een financiële crisis voor heel veel ondernemers. Ik wil hiermee de werknemer die getroffen word zeker niet tekort doen; maar daar zijn ietwat grotere vangnetten voor dan voor menig (zelfstandig) ondernemer.

Ik ga even terug naar begin 2008. Ik was net begonnen aan de opzet van een nieuw bedrijf in de ICT detachering en de vooruitzichten waren veelbelovend. Lang verhaal kort………Oktober 2008. Crisis, banken vielen om en bij menigeen van respectabele leeftijd kwamen flash backs van 1930 naar boven.

Ik heb het met dat bedrijf uiteindelijk niet gered en iedereen die ooit de Elfstedentocht van 1963 heeft gereden, dat was een hemel vergeleken bij de hel waar ik in terecht kwam. De schulden die in het begin waren ontstaan vielen op zich nog mee. Okay, je kon er een leuke middenklas auto van kopen maar het stond nog niet in verhouding met de schulden die ik had toen het mij echt geen zak meer kom schelen hoe de bank of Belastingdienst zich opstelden. En het vervelende was; ik was hoofdelijk aansprakelijk. Wijze les, kilo’s koppijn en veel van geleerd.

Uiteindelijk heb ik dat in 2017 gesaneerd met een BBZ krediet bij de Gemeente Oss. Ik heb een lening kunnen afsluiten die maar een fractie was van de totale schuld, de rest is kwijtgescholden. Daarvoor heb ik een bureau moeten inhuren die zich daar sterk voor maakte. Dit jaar september heb ik dat krediet volledig afgelost; dan ben ik dus schuldenvrij (op mijn hypotheek na dan).

We zijn ruim 10 jaar verder en de eerste 7 jaar van mijn ellende waren die van slapeloze nachten; mijn schuldeisers tevreden houden; het ene gat met het ander vullen omdat ik nergens wat geregeld kreeg, enzovoort enzovoort. Toen de nood zo hoog was dat de 150K grens wel was bereikt en het mij ook geen flikker meer kon schelen – dan ga je toch lekker mijn huis veilen Deutsche-KUT-Bank, staat toch 50 K onder water dus zoek het nu maar uit – kwam er dus wat los.

Deze crisis ga ik wel overleven, ik ben in de gelukkige omstandigheid dat hij een beetje aan mij voorbij gaat. Natuurlijk houd ik mij aan de richtlijnen, blijf ik thuis en ga ik alleen als het echt nodig is de deur uit. Okay, soms pak ik mijn motor en ga ik een uur of wat rijden. Beste vorm van Social Distancing die er is, ik heb een helm op, Facemask aan (of is het om?), handschoenen aan en ik zoek de routes op waar zich weinig verkeer begeeft. Verder kan ik gelukkig gewoon doorwerken vanuit huis en dus mijn facturen gewoon versturen.

Maar als dat dus niet zo is en je zit niet in dezelfde omstandigheid als ik; dan ben ik er zo bang voor dat er een hel op je af komt. Leuk hoor allerlei beloftes van Mark en zijn Ministers, maar ik hoor veel te veel slechte geluiden over SBI codes waar ik niet blij van wordt. Echt, als de de overheid niet ontzettend hard gaat financieren ben ik bang, heel bang dat het erg slecht gaat aflopen voor heel veel mensen die met hart en ziel hun bedrijf hebben opgebouwd en het nu of straks in rook zien opgaan.

Ik schrijf dit niet om mensen nu angst aan te jagen, wel om te beseffen waar het heen kan gaan. Bereid je er op voor, voor zover dat kan. Houd rekening met alles. Denk er over na. Maak misschien keuzes die je gaan helpen dit te overleven. Ook al is het dat je jouw bedrijf moeten stoppen en in loondienst moet. Er spelen teveel factoren mee waar je geen invloed op hebt en wel van afhankelijk bent. En ik hoop zo van harte dat ik ongelijk krijg en het voor jou alleen maar ‘meevalt’.

Alleen, bedenk wel, Veldhuis en Kemper zongen het ooit al; “Al ben je helemaal kapot, besodemieterd en verrot, voel je je zwaar genaaid, ben je bijna doorgedraaid, al zit je soms volledig in de put, denk dan soms is het leven echt volkomen kut.”

Ik wens je wijsheid, kracht, doorzettingsvermogen en………….tja, soms is het leven echt alleen maar kut!

Koop lokaal

apr
12

lees ik nu zo’n 133 keer per dag op Facebook. We moeten vooral de lokale middenstand in deze Corona crisis ondersteunen is de oproep; want die hebben het zeer zwaar.

Ik wil echt niet roomser dan de Paus zijn of het heiligste boontje van de ‘klas’, maar dat lokale kopen, dat deed ik al voordat het ineens interessant werd door deze crisis. Waarom? Omdat het in mijn overtuiging goed is om een boek bij mijn lokale boekenverkoopster aan te schaffen in plaats van mij die Bolle. Zij kan er namelijk het contributiegeld van betalen voor haar zoon, die Jaguar van de CEO van BOL.com hoef ik niet zo nodig te sponsoren, die lieve Astrid wel.

En eten haal ik bij de boer, ook al lang voordat heel Nederland ineens langs de berm stond te applaudisseren omdat de tractoren op de A2 stil stonden. Waarom? Diezelfde reden, zodat de lokale boer zijn kids een leuk cadeau voor hun verjaardag kan geven, omdat ik liever biefstuk van de Brandrode van Jasper eet. En kaas, de kaas van Jasper is ook geweldig.

Ik kan natuurlijk nog ff doorgaan met de vis van Harold, het brood van Harm, Bart, Ilse en Lizzy, af en toe een pannenkoek bij Barry en Monique (hoewel, 1x per week vind mijn vrouw dan weer niet af en toe), ijs van Alessandro omdat dat de allerlekkerste is (en hij net als ik op 7 juni jarig is), voorbeelden genoeg.

Alleen, nu is het crisis en moeten we ineens de lokale middenstand helpen. Ben ik het 100% mee eens, vooral doen. En BLIJVEN DOEN GRAAG. Niet als alles straks weer naar het normale terug is gekeerd lekker in het oude gedrag vallen en boeken bij die Bolle kopen of, komkommers uit Brazilië, die vooral in dat lekkere plastic verpakt zitten. PER STUK!!!

Want dat is waar ik bang voor ben, nu wordt er geroepen dat we de lokale middenstand volop moeten steunen, maar straks is dat weer vergeten. Doet de vraag trouwens sowieso bij mij rijzen waarom nu pas, volgens mij best wel een beetje erg te laat. Maar ja, we willen alles heel goedkoop, en veel, en snel, en van Alibabba of hoe heet die tent. Zolang het maar geen drol kost.

En de lokale middenstand zit daardoor met de shit.

Mark en de Corona crisis

mrt
23

Nederland klapt en buigt voor de zorg en gaat vervolgens de boulevard op en de bossen in. Waarschijnlijk zijn het diezelfde mensen die roeptoeteren dat Rutte van alles en nog wat fout doet, te laat beslissingen neemt etc etc.

Ik ben ooit eens interim manager geweest bij een opdrachtgever van mij en bij de start van mijn opdracht viel ik met mijn neus in de boter; er was een crisis en ik mocht hem oplossen. Dat waren de eerste twee weken werkdagen van zo’n 13 uur per dag, exclusief reistijd van Oss naar Heerlen naar Oss.

Daarbij heb ik mij door verschillende partijen laten informeren over wat nu de juiste koers was. Die heb ik gedurende een aantal meetings letterlijk in een hok gezet (okay, het was een nette vergaderruimte met Whiteboard, Flipover en een Beamer) en gediscussieerd over welke oplossingsrichtingen er nou allemaal waren en wat de beste zou moeten zijn. Dit waren overigens partijen die ook concurrenten van elkaar waren dus je kunt je de meningen wel voorstellen die over en weer vlogen.

Ik had de schone taak die partijen op èèn lijn te krijgen en uiteindelijk een keuze te maken met welk scenario we de crisis te lijf gingen. Na het besluit wat ik eenmaal genomen had maakte ik echter een cruciale fout; er was nl. iemand die mijn technisch geweten was en die ik graag bij al die sessies had gehad. Alleen, hij was die eerste twee weken op vakantie en er moest een koers gekozen worden, wat ik toen ook heb gedaan.

Bij zijn terugkomst en nadat ik hem bijgepraat was zijn eerste reactie “Hoe heb je dat nou kunnen doen? Totaal verkeerde aanpak, je had…..” en toen ging het alleen nog maar over dat ik een verkeerde keuze had gemaakt en we een andere aanpak moesten hanteren.

Ik ging dus overstag, stelde mijn mening bij, had er een slecht gevoel bij maar ja, hij was mijn alwetend technische geweten. Techniek had ik geen verstand van, hij wel. Vervolgens kwam ik in ‘botsing’ met mijn directeur, ik had niet op mijn besluit moeten terugkomen. Dat gaf een verkeerd signaal af. Wat ik daarbij van hem leerde van hem (hij was een geweldig kerel en een voortreffelijk bestuurder) was; volg je gevoel want 90% daarvan klopt altijd. De 10% waar het niet klopt en je mis zit, roep je mijn hulp voor in en lossen we samen op;

En dat is wat Rutte nu precies aan het doen is. In alle emotie en druk die er is moet hij zijn hoofd koel houden en beslissingen nemen; ik vertrouw er op dat hij daarbij ook zijn eigen gevoel volgt. En dat is prima. Hij moet daar een keuze in maken en achteraf weten we pas of het goed was.

Let wel, Mark is echt niet mijn vriend, ik vind dat hij veel te veel weg lacht en ik zal nooit op hem stemmen. Wel sta ik nu wel voor 100% achter die 90% van zijn gevoel. Het heeft verrekte weinig zin om te (blijven) discussiëren over de aanpak; er is een koers gekozen en die moet gevolgd worden. Later mag de oppositie hem weer affikken, nu moeten zij (en wij als burger) eerst maar eens zorgen dat deze crisis bezworen wordt.

Een tijdje terug

mei
13

was ik een dag met mijn dame op stap in ons aller mooie Groningen. Het is dat het zo’n takke eind weg ligt anders zou ik er veel vaker vertoeven. Wat mij daar opviel was dat in het centrum, zeg maar de Gruningse Heuvel, zich ontzettend veel fietsende mensen begaven door het aldaar wandelend en winkelend publiek. Nergens een onvertogen woord, iedereen hield rekening met elkaar en het was goddomme alleen maar pais en vree.

Vandaag (13/5/2019) was ik met diezelfde dame op stap in Nederland Fietsland omdat we 36 getrouwd zijn. We plachten dan een dag lekker samen op stap te gaan naar plekken die we nog niet gezien hebben of zoeken de kust op die we node missen sinds we in Brabant wonen. Nooit Brabant of Oss meer uit trouwens hoor, alleen die kust hè, dat geluid van de zee……..dat blijft heerlijk om te horen en daar te vertoeven.

Okay, om dus Brabants te beginnen pakken we een SB (insiders weten wat ik bedoel) in Den Bosch op het Centraal Station en door naar Katwijk, dat strand hadden we nl. nog nooit bezocht. Aldaar aangekomen genoten van een heerlijke lunch en een zo mogelijk nog meer heerlijke wandeling op het strand, om te eindigen in een strandtent voor een drankje om te kijken waar we een lekker diner gingen oppeuzelen.

Dat werd dus Den Haag. Tja, waar kun je beter je trouwverjaardag afsluiten dan in de stad waar ooit onze eerste echte verkeringsdag begon. Snel Giuliano’s gebeld om een lekker hapje echt onvervalst Italiaans te gaan eten en hup de auto in op weg naar de stad waar je de zee kunt ruiken en ik ooit geboren ben.

Daar aangekomen eerst nog even lekker door het centrum wandelen om de spijsvertering goed op te wekken viel mijn mond open van verbazing. Wat ik daar zag leek godsakker wel een smeltkroes van een Gruningse en Osse Heuvel; zoveel fietsplezier door de wandelende menigte heen. Ook hier waren duidelijke fietsgebieden in het wandelgebied aangelegd zodat voor iedereen helder was waar de fietsers thuishoorden en de wandelaars dienden op te letten en waar de wandelaars hun gebied hadden en dus de fietsers de oogjes dienden open te houden.

Het kan dus wel!!!

Daarom een oproep aan Joop-die-in-het-college-kwam-door-zijn-verkiezingsbelofte-erdoorheen-te-drammen en aan het voltallig college wat zo graag op gemaakte afspraken terugkomt; getuige de afspraken die rond de marktkramen op diezelfde heuvel gemaakt zijn. Kap met die onzin van een fietsverbod in het Osse centrum. Ga kijken op de Gruningse en Haagse Heuvel en leer ervan. Ga kijken hoe fietsers en wandelaars normaal met elkaar omgaan en leer ervan. En alsjeblieft, luister eens naar de mensen die in het centrum wonen en werken, naar de ondernemers die er teringhard knokken om te bestaan; die mensen hebben er best goede ideeën over.

Ik weet trouwens nog wel een hele goede wethouder die er wel erg goed in is om zich in het centrum te bewegen, er voor te knokken en zaken voor elkaar te krijgen waar wij allemaal wat aan hebben!